Op 17 en 18 oktober presenteert het Koninklijk Conservatorium Benjamin Brittens 'War Requiem' in de Grote Kerk in Den Haag. De uitvoeringen zijn deel van het jubileumjaar waarin het conservatorium zijn 200-jarig bestaan viert. Meer dan 225 musici en zangers werken mee aan de productie.

"Het 'War Requiem' is ruim zestig jaar na de première nog altijd indringend actueel", zegt conservatoriumdirecteur Lies Colman (foto onder). "Britten schreef geen heldenepos, maar een werk dat de menselijke gevolgen van oorlog centraal stelt. Juist in Den Haag, internationale stad van vrede en recht, willen we dit werk met een nieuwe generatie musici uitvoeren."

Britten componeerde het War Requiem in 1962 voor de inwijding van de herbouwde kathedraal van Coventry, die tijdens de Tweede Wereldoorlog werd verwoest. In het werk verweeft hij de traditionele Latijnse dodenmis met de anti-oorlogsgedichten van de Britse dichter en soldaat Wilfred Owen. Zo brengt Britten de rituele taal van het requiem samen met de persoonlijke ervaringen van oorlog.

Voor de nieuwe Haagse productie werken studenten van het Koninklijk Conservatorium samen met Haagse culturele partners, internationale musici en studenten van partnerconservatoria. Ook het Residentie Bachkoor en het Haags Matrozenkoor verlenen hun medewerking. De muzikale leiding is in handen van alumni Sam Weller en César Ramos. Meer informatie en tickets zijn verkrijgbaar via de website van het Koninklijk Conservatorium.

Tekst gaat door onder foto.

Foto: Trui Hanoulle.

Music for Peace and Justice

Voor het Koninklijk Conservatorium staat de uitvoering niet op zichzelf. In aanloop naar de concerten staat het KC op 7, 8 en 9 oktober drie dagen lang in het teken van Music for Peace and Justice. Het reguliere onderwijs maakt plaats voor lezingen, gesprekken, workshops, performances en andere activiteiten waarin studenten en docenten onderzoeken welke rol kunst kan spelen in tijden van oorlog, conflict en polarisatie.

Lies Colman: "Je staat als kunstenaar niet buiten de samenleving. We willen studenten niet vertellen welke positie ze moeten innemen, maar ze wel uitdagen om na te denken over wat hun kunstenaarschap betekent in de wereld om hen heen."